---

[ प्रेम लामा दोहा कतार ]

नैतिकहिन नेताहरुले विगारेको नेपाल ।



यस्तै हो नेपालमा जहिले पनि नेपाली जनतालाई अँध्यारोमा राखेर आफनो स्वार्थ पुरा गर्ने मात्र काम गरिरहेका छन् नेताहरुले । एक दुईजना नेताहरु छन जो गरिव नेपाली जनताको लागि केही गर्न खोज्दा अगाडी बढ्न दिदैन । अहिले सम्म संविधान बनाउने तिर कसैको ध्यान गएको छैन सभासदहरु भत्ता खाएर मात्र बसेको देखिन्छ कति त वैंठकमा पनि उपस्थित भएको देखिदैन । सवै भन्दा पहिले कानून त नेताहरुको बारेमा ल्याउन जरुरी छ । नेताहरुमा न नैतिकता नै छ न त साझा समझदारी नै छ सवैमा स्वार्थवाद देखिएको छ ।

जनताले कति धेरै विश्वास गरेर संसादमा संविधान बनाउनको लागि चुनेर पठाएको सभासदहरु अहिले के गर्देछ त संविधानका खाका कोर्दे छ की काठमाण्डौको ठूला ठूला रेष्टुरेन्टमा वा डान्सबारहरुमा रमाईरहॆका छन् ।





एउटा पार्टी सत्तामा गएपछि त्यो भन्दा पहिलाको पार्टीले गरेको सम्पूर्ण कामहरु उल्टाईदिने अनि ठूला ठूला पदहरुमा आफनो नतेदारहरुलाई ल्याउने प्रवृति छ । देशको समस्यामा एक जुट कहिले हुँदैनन र भएनन । आफनो ब्यक्तिगत स्वार्थ हुन्छ भने सहमति गर्छन । देशमा महँगीले आकाश छुन लागिसक्यो तर नेताहरुले त्यस पक्षमा केही सोचेको छैन । ३००को ग्याँसलाई अहिले १५०० सय पुरयाएर नेपाली जनता कसरी बाँच्ने प्रेत्येक दैनिक उपभोग्य बस्तुको मूल्य तेब्बर बढेको छ । यस बारे सरकारको कुनै ध्यान गएको देखिदैनन । १०० रुपैयाँ बढाएर २ रुपैया घटाउने अनि गरीव जनतालाई महँगीको मारमा पर्ने प्रबृति छ ।



ब्यापारीहरुले समानहरु सबै गोदाममा राखेर बजारमा सामानको अभाव परि दोब्बर मुल्यमा विक्री गरिरहेको छ । त्यसमा सरकारले उचित रुपले कारार्वाही गरको देखिदैनन । नेपालको सरकार किन यति विना मौन छन र कार्वाही गर्न अगाडी बढदैनन । सायद अर्को चुनाव लडनको लागि पैसा मिल्दैन भनेर हो की चुनावमा लाखौ लाखौ खर्च गर्न ब्यापारीहरुबाट लिएको पैसा तिर्न नसकेपछि नेताहरुले यसरी ब्यापारीहरुको फाईदा र गरीव जनताहरुबाट कर असुलीको लागि गरेको यो कार्य देशको जनतालाई सायद थाहा कमैलाई नै थाहा होला । विदेशमा १ रुपैया बढयो भने कति दिन जनताले विरोध गरेर मूल्य बढन दिदैनन । देशमा दिनदिनै नेपाली पैसाको अवमूल्यन भैरहेको छ ।



देशका कुना कुनामा अस्तब्यस्त छ । तर नेताहरु संसद भवनमा कुस्ती खेल्छन नस्ररीको बच्चा जस्तो अनि यस्ता नेताले के नेपालको विकास गर्ला गरीव नेपालीका छोराछोरीले खुटटामा हाती छाप चप्पलसम्म लगौना पाएको छैन तर नेतको छोराहरु विदेशमा पढिरहेका छन् । अनि कार चढेर हिडछन । गरिवको छोरो छोरीहरु कुनै सरकारी स्कुलमा सम्म पढन पाउँदैनन । विना शिक्षा र विना ज्ञान कसरी अगाडी बढन सकिन्छ र आफनो शरिरलाई जाडोबाट बचाउन एक सरो लुगा लगाउन नसक्नेहरु छन् । बस्ने छाप्रोमा बनको स्याउलले छाएको छ जस्ता हाल्न नसकेर । तर नेताको घरमा सजिसज्जउ र भरिभराउ छ । जनताको घरमा खोले खाने पिठो छैन । नेताहरुको बैंक खातामा बैंक ब्यालेन्स छ जग्गा जमिन छ तर गरीव जनतको लागि बस्ने सानो झुप्रो पनि छैन । नेताको जस्तो बैंक ब्यालेन्स छैन । विदेशीले दिएको लाखौ लाखौ सहयोगहरु चुहावट भैरहेको छ । ठूला ठूला योजनाहरुमा ठेक्दारी र कमिसनको कारण अलपत्रमा परेको छ ।



कसरी हुन्छ देश विकास गरीव नेपाली जनताहरुले तिरेको पसिनाको कर र बैदेशिक रोजगारको रेमिटेन्सबाट देशको अर्थतन्त्र धानेको छ । यो कुरा सायद धेरै नेपालीहरुलाई थाहा छैन । के देशको ढुकुटीमा त्यसै पैसा माथिबाट आउँछ र पक्कै पनि आउँदैन । आउँछ त गरीव नेपालीहरुले तिरेको कर र बैदेशिक रोजगारीमा गएको नेपालीहरुले तिरको रेमिटेन्स हो । अझै पनि नेपालमा एक चोटी ठूलो क्रान्ति हुन आवश्यकता छ अनि मात्र नेपाली जनता अझ आफनो हक र अधिकारको बारेमा बुझने हुनेछ । २१ औ यूगमा पनि देशमा जिवनजल नपाएर कैयो नेपालीहरु मरे तर देशको नेताहरुलाई वास्ता समेत भएन । नेताहरु विदेशमा प्लेन चढेर यात्रा गरे ।



अव नेता हुनालाई कम्तीमा पनि आई।ए पास गरेका नेपालको सामाजिक भौलिक आर्थिक धार्मिक र कानूनवारे राम्रो सँग बुझेकालाई मात्र नेता बनाएमा सायद देशको विकास केही गर्ला की नेतालाई देशको बारेमा जनता नैतिकता समाज अर्थ बारे राम्रो ज्ञान दिनु पर्छ । हाम्रो देशमा नेताहरु धेरै भए । भाषाण गर्ने धेरै भए तर काम गर्ने र काम लाग्ने थोरै मात्र छन् । औठ छाप पनि नेता डाँका पनि नेता दुई नम्बरी गर्ने पनि नेता नेपालमा नेतै नेता भए तर सवै जना काम नलाग्ने नेता भए ।

प्रेम लामा

दोहा कतार

premklama@yahoo.com